Afscheid project Mawa

En toen was daar alweer de laatste week op project Mawa. 
Een week waar we nog veel geholpen hebben met het oogsten van mais. Een heerlijk werkje waarbij je gezellig met de locale mensen kan kletsen terwijl je ondertussen het blad van de mais afhaalt en het mais van de kolf pelt. 

Maandag hebben we Bijbels gebracht op de secundairy school. Wij waren eerder op die school wezen kijken en de juffen gaven aan graag Bijbelles te willen geven maar dat ze maar twee bijbels hadden. We hebben van het gesponsorde geld een aantal Bijbels gebracht waar ze enorm blij mee waren. 
 

Gister hebben we weer een voorlichtingsbijeenkomst gehouden. Eerst herhaald wat er vorige keer was besproken over Corona enz om te kijken wat ze onthouden hadden, daarna voorlichting gegeven over blaasontsteking en brandwonden. Vooral dat laatste komt hier vaak voor door open vuurtjes buiten waarop mensen koken. 
Na de voorlichting deden we weer een quiz met vragen zodat we konden zien of ze het onthouden hadden. Bij elk goed antwoord konden ze weer wat winnen, dat maakte hen heerlijk fanatiek. 
Daarna volgden allerlei toespraken van mensen die ons wilden bedanken voor de tijd dat we bij hen geweest zijn. 

En toen brak het feest pas echt los. We hadden voor iedereen met wie we hadden samengewerkt twee kippen gekocht. Wat voor de mensen hier echt een groot geschenk is. Kippen kunnen eieren leggen, kleintjes krijgen die de mensen weer kunnen verkopen en ze kunnen gegeten worden. Ze waren smorgens gebracht in de school en toen we smiddags kwamen waren er al meer dan tien eieren gelegd. Iedereen kreeg twee kippen die ze Anja en Lies noemden zo kunnen ze ons niet snel meer vergeten. 

We zullen dit project enorm gaan missen, al die lieve mensen die we bezocht hebben thuis, de mensen met wie we samenwerkte, het leven op het platteland waar iedereen ons kende en groette. De kinderen uit de buurt die vaak langs kwamen voor een spelletje memorie of een praatje. Ook Bas de andere vrijwilliger met wie we een gezellige tijd hadden. Maar vooral zullen we ook onze huismoeder Lize gaan missen. Zij was als een echt moeder voor ons. Ze zorgde, gaf raad waar nodig en leerde ons veel van de cultuur. 
 

Momenteel zijn we onderweg naar de hoofdstad Lilongwe. Vier uur rijden met de auto. We zullen als alles goed gaat hier ook weer twee maanden blijven en werken op een project met gehandicapten. 

We hebben gister gehoord dat er in Malawi drie besmettingen met het Corona virus zijn. Maar zoals altijd kan dit nieuws hier ook niet waar zijn omdat het op andere momenten weer tegengesproken wordt. Dit is eerder ook al gebeurd toen er ook mensen werden verdacht van Corona maar dit uiteindelijk malaria bleek te zijn. 
Wat er van waar is weten we niet, we gaan ervanuit dat het hier vast gaat komen omdat al onze buurlanden het al hebben. En terug keren naar Nederland is momenteel niet meer mogelijk omdat er al geen vluchten gaan. 
Maar in lilongwe verblijven we naast de medewerkers van dooinggood die ons helpen waar nodig en voelt voor ons veiliger als op platteland waar mensen zich niet aan de maatregelen gaan houden en mensen in groepen bij elkaar wonen. Tja keuzes maken hierin zijn altijd lastig en of je dingen goed doet weet je pas achteraf.
We denken veel aan Nederland en al die mensen die momenteel ziek zijn en overlijden maar vooral denken we ook aan al die Afrikaanse landen die het momenteel al hebben, zoals onze vrienden in Gambia en Kenia waar landen in lockdown zijn en mensen geen dingen meer langs de straat mogen verkopen wat vaak hun enige inkomsten was. 

Nou een lang verhaal weer. 
Hopelijk tot volgend week!